Hola!
We zijn aangekomen, allemaal veilig, niet in 1 keer foutloos maar wel in goede gezondheid! De eersten liggen al te bed, en ik (Jonathan) zoek zo ook maar eens mn nestje op. Jory heeft een speelgoedauto gevonden op het moment, en weet te melden dat hij moe is, Michael is nog steeds enthousiast over de reis (had nog nooit gevlogen, en had nogal moeite met de dalingen in het vliegtuig) en Mariska gaat Michael nu klappen geven met een opblaasstok.
We zijn allemaal nogal gaar, maar dat moge duidelijk zijn. Ik zet hier nu de berichten op die tot nu toe door mij geschreven zijn, ik geloof dat Josje ook nog wat verhalen heeft, en de foto's houden jullie sowieso van me te goed. Morgenochtend. Reken zelf maar uit, het is in Nederland nu 8:36, hier vanzelfsprekend 00:36, tegen de tijd dat we morgen wakker zijn zal het in Nederland na etenstijd zijn. In de avond zullen de foto's wel verschijnen.
Veel plezier met lezen in ieder geval van het reisverslag tot het vliegtuig naar Houston, ter hoogte van Memphis!
Hola (of gewoon, houdoe ehh!)
Guatemala 2010
@aeroplane Dusseldorf - London
Op de heenweg was Ramon onzeker of hij zn paspoort nog wel had… Na een korte stop bleek dit wel het geval, en waren we op tijd op het vliegveld. Daar was het inchecken nogal lastig, dat moest allemaal digitaal gebeuren, en met verschillende inlognamen blablabla… Om een (tamelijk) lang verhaal kort te maken mochten we uiteindelijk bij de balie aanschuiven waar normaliter de ouders met hun kinderen in mogen checken. Hier bleken sommige tassen te zwaar, maar sommigen hadden ook minder ingepakt (Jory, thnx!) waardoor we geen boete van 120 dollar (!) hoefden te betalen.
Dan, het vliegtuig in. Michael heeft nog niet eerder gevlogen, maar houd zich kranig tot nu toe. Hij zit nu lekker te DS’en, hij komt alleen niet echt heel veel verder dan Bowsers Castle bij zijn Mario. Jory heeft zijn ogen dicht en oorkleppen op, en Mariska is haar colaatje aan het drinken en een muziekje aan het luisteren. Michael is inmiddels in een woestijnachtige vallei, hij lijkt weinig last te hebben van het vliegen. Michael, Jory en ik (Jonathan) drinken Jus d’orange, het is immers Koninginnedag! Achterin het vliegtuig werd er gekletst met de voorburen; ‘Oh, gaan jullie naar Guatemala!? Daar is een vulkaanuitbarsting he!?’. Tsja, daar hebben we nu ook van gehoord.. De vulkaan ligt 200km van onze werkplek, 150km van de slaapplek.
We vliegen nu op
Aan mijn oren merk ik dat we niet recht vliegen. We stijgen niet meer, we dalen alweer. Michael voelt zich er niet zo lekkar meer bij.. Maar goed, later meer!
@ Terminal London
Net door de douane, ging allemaal wel goed, we moesten de tickets omruilen voor nieuwe continental-airline tickets.. Was eventjes onduidelijk, maar gelukkig heeft iedereen de goede tickets nu. John heeft daar nog staan juichen voor de koningin, een driewerf hoera ‘for the Dutch queen’. De meesten zijn weg voor een (illegale, je mag hier niet roken) rookpauze, en daarvoor moeten ze allemaal nog een keer door de douane. Jonathan (ik schrijf nu) was zijn paspoort vergeten, en moest terug, door de douane, riem weer af, pet weer af, maar dan zonder paspoort. Gelukkig stond er een aardige jongedame die hem doorliet. Er zijn ook wat versnaperingen aangeschaft, en Ramon en Jonathan hebben zich opgefrist bij de dichtstbijzijnde parfumerie. De koffiepauze volgt, en daarna kunnen we ons op maken voor de grote vlucht, helemaal naar Houston. Beetje vervelend; we moeten door de strenge controles daar onze bagage van de band halen, en vervolgens naar de Guatemala band brengen.
Kortweg, er gebeurd van alles, maar de sfeer is goed. Op naar Houston. Op naar de laatste keer McDonalds in 2 weken ;)!!!
@Plane London – Houston
Woow zwaar relaxed vliegtuig, met de mogelijkheid om spelletjes te spelen! Weliswaar een ps2-achtige uit het jaar 2000 daterend minischermpje, maar toch tof! Ook kun je CSI kijken, of House of andere series/films. Nu zit ik naar een van de radiostations te luisteren. Wat specificaties van onze langste vlucht; we gaan 9 uur en 55 minuten vliegen, het is op het moment -49 graden Celsius, en we hangen nu boven de Atlantische oceaan. We zijn via Liverpool Noord Ierland over gestoken, en lijken recht onder Ijsland door te vliegen. Buiten is de lucht blauw, en ver onder ons ligt een wolkendeken. We zitten ook op
Zozo, we zijn nu toch al aardig op de goede weg! We vliegen nu ongeveer boven Memphis – en Nashville voorbij. Zeg maar de staatsgrens tussen Mississippi en Alabama. Het weer is nog steeds lekker boven de wolken, nog geen druppel regen gezien. We kunnen ook op een schermpje bijhouden waar het nu nacht is op aarde. We hebben het op een schermpje dus donker zien worden in Nederland. Daar is het nu half 10 ’s avonds, ik heb echter al de hele dag het idee dat het 3 uur ’s middags is. Mede daardoor is iedereen nog redelijk wakker, en heb ik bijvoorbeeld nog maar 20 minuten geslapen. Normaliter een behoorlijke prestatie, ik ben nu al 36 (bijna) onafgebroken wakker. Het is hier goed te houden, en er wordt goed voor ons gezorgd door de Amerikaanse stewardessen. Ook het welkomstwoord was leuk; ‘Welcome y’all, have a nice flight folks!’. Op het schermpje is nu te zien dat de rode lijn bijna in Houston is. Misschien maar goed ook, want het wordt steeds meliger. Bellen naar de persoon 2 naast je is ongeveer het leukste wat we nog kunnen verzinnen, de spelletjes hadden we na 3-4 uur al wel gezien. Ook de puzzelboekjes zitten al aardig vol. Later meer.
